Transalp 4e dag

"Highway to Hell" knalde uit de spiekers terwijl wij in het 3e startvak waren terug gevallen. Met nieuw moraal om de dag van gisteren te corrigeren en weer in het startvak te komen waar we thuis horen stond vandaag o.a. de Stelvio op het programma. Dit keer mij niet laten verrassen en met Rob plaats genomen direct achter de motoren. De neutralisatie zou lang zijn en het tempo was erg hoog. Voorin werd er blijkbaar hard gereden met als gevolg dat de vakken daarachter ook moeten doorrijden. Groepen met renners van startvak B raapten we onderweg al op en verschijnende Italianen vloekte of het niet rustiger kon. Ik had maar 1 ambitie en dat was zoveel mogelijk van voren te eindigen, dus maakte geen vrienden door gewoon door te rammen. Hoe eerder bij de Stelvio des te beter.

Tijdens de kreeg Rob weer last van voedsel waar hij vanaf moest. Daarna hervond hij zijn benen en ik reed de rest van de klim een stukje achter hem. Door een stomme fout, te weinig eten, kreeg ik het de laatste 3 kilometer zwaar. Op de top stond Rob te wachten en snel wat voedsel naar binnen geduwd. In de afdaling zouden er weinig mogelijkheden zijn om te eten dus het even rustig aan gedaan. De prachtige afdaling met gevaarlijke stukken tunnels verliep super. En op de Passo Foscagno was tijd zat om te eten. Het was een makkelijke klim en kon daar nog redelijk tempo onderhouden. Het laatste stukje van de Passo d'Eira was nog even doorbijten en na een makkelijke afdaling was er nog een smerige verrassing in Livigno.

De finish was niet op een vlak stuk weg. Maar we mochten nog even een smerige steil pukkeltje op en dat met benen die al volledig op waren. Rob trok door maar dat zat er niet meer in. We waren zeer tevreden over het resultaat en het moraal was voor een groot deel weer terug. Doel van de dag gehaald! Terug in het 2e startvak.
Resultaat: 75
Tijd: 5u 37