Vorig jaar mijzelf daar volledig verrast met een 12e plek. Toen een massasprint met ongeveer 60 renners. Dit jaar zou ik sterk genoeg moeten zijn om tot het einde weer mee te kunnen. Daarbij is dan wel 1 ding erg belangrijk, dat je er ook bij bent...
Dit jaar ging het op dat gebied volledig mis. Door een omleiding kwam ik 2 minuten te laat aan de start. Gevolg in de achtervolging en eigenlijk al wetende dat je nooit voorin zal raken. Het zit niet in mijn karakter om op te geven en tegen beter weten in strak blijven rijden. Veel op kop van pelotons gereden al was dat kansloos. De heren en dames kunnen niet veel harder anders hadden ze immers daar niet gereden.
In de heuvelzone bij Tecklenburg veel doorgetrokken en met een paar andere sterke heren van groep naar groep gereden. Het grootste probleem zou de laatste 30 kilometer worden. Volledig vlak naar Munster. Als je daar geen goede groep hebt dan komen heel veel renners terug. En opschuiven naar een andere groep is bijna onmogelijk. Na veel gooien en smijten met mijn krachten in de heuvelzone was het gelukt om de groep uit te dunnen tot ongeveer 15 heren. Met een beetje geluk zou de samenwerking goed zijn en de laatste 30km voorbij vliegen.
Helaas kwam mijn hoop niet uit. Teveel heren waren aan het linkeballen of gewoon moe gereden. Gevolg dat met nog een kilometer of 10 voor de boeg een groot peloton kwam aansluiten. Wel meer tijd om te verschuilen maar toch baalde ik, gezien veel moeite voor niets was geweest.
Tot mijn (en de rest van het peloton) grote verrassing werden we opgehouden door de politie bij het binnenrijden van Munster. Er werd iets gezegd over een valpartij bij de finish. Na een paar minuten wachten mochten we weer verder. We werden continue verzocht om niet hard te rijden en zeker niet te sprinten. Al snel werd duidelijk waarom. Er stonden nog een aantal ambulances en er lagen nog meerdere renners in de kreukels in de berm. Er was blijkbaar een zeer grote valpartij geweest bij de 1e groep. Op dat moment was ik toch wel blij dat ik daar niet bij zat..
Het gevoel wat overheerst is opluchting. Sommige dingen gebeuren voor een bepaalde reden.
0 reacties:
Een reactie plaatsen